Επισκόπηση ιστοτόπου
Σκηνές σε σταθερή ροή, κάτω από ένα όνομα που ο κατάλογος τοποθετεί στο «Premium πορνό»: το BangBros χτίζει την πρότασή του γύρω από παραγωγές σε τρεις καθαρούς άξονες — τις πιο πρόσφατες, εκείνες που βρίσκονται στην κορυφή και εκείνες που έρχονται. Ο τρίτος άξονας λέει το περισσότερο, γιατί ένα δίκτυο που προαναγγέλλει το υλικό του έχει ρυθμό και προγραμματισμό· δεν αφήνει τη βιβλιοθήκη του να γεμίσει στην τύχη, αλλά κρατά τον θεατή σε αναμονή για το επόμενο γύρισμα.
Δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η πολλαπλότητα. Κάτω από το κεντρικό όνομα στέκονται επιμέρους σειρές με δικό τους ύφος και δικό τους κοινό, πράγμα που σημαίνει ότι δεν παίρνει κανείς ένα μόνο είδος αλλά ένα φάσμα. Η λογική θυμίζει περισσότερο εκδοτικό οίκο παρά μεμονωμένο στούντιο: το κεντρικό όνομα λειτουργεί ως εγγύηση και κάθε σειρά κρατά την ταυτότητά της μέσα σε αυτό. Όταν αλλάζει η διάθεση, αλλάζει και το σκέλος που ανοίγει — υπάρχει χώρος για κάτι πιο βρώμικο και για κάτι πιο χαλαρό, μέσα στο ίδιο περιβάλλον και όχι περιπλανώμενος από τόπο σε τόπο.
Ξεχωριστή θέση κρατά το κομμάτι που δηλώνεται ως πραγματικές ερασιτέχνιες. Εκεί η γυναίκα δεν παρουσιάζεται ως επώνυμο πρόσωπο του χώρου αλλά ως κάποια που στέκεται μπροστά στον φακό χωρίς τη βιτρίνα της βιομηχανίας, και αυτή η διαφορά τόνου αρκεί για να κρατήσει ξεχωριστό κοινό — ανθρώπους που θέλουν το ακατέργαστο περισσότερο από το γυαλισμένο. Δίπλα σε αυτό, οι κατηγορίες λειτουργούν σαν χάρτης: από το γενικό θέμα στο ακριβές, ανάλογα με το τι έφερε τον καθένα ως εδώ.
Ανάμεσα στις παραγωγές υπάρχει και εικονική πραγματικότητα. Δεν αποτελεί τον πυρήνα του δικτύου, αλλά είναι παρούσα ως επιλογή για όσους έχουν τον εξοπλισμό και θέλουν βάθος αντί για επίπεδη εικόνα. Σε κάθε τέτοια παραγωγή το στοίχημα δεν είναι το σενάριο αλλά η θέση του θεατή, που από παρατηρητής γίνεται σχεδόν παρών· δεν είναι το ίδιο πράγμα με ένα βίντεο σε κοινή οθόνη, και όποιος έχει δοκιμάσει τη διαφορά το ξέρει. Σε έναν χώρο όπου το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται, μια τέτοια γραμμή κρατά το ενδιαφέρον.
Το όνομα πάντως δεν απευθύνεται μόνο σε θεατές. Υπάρχει ξεχωριστή πρόβλεψη για γυναίκες που θέλουν να δοκιμαστούν μπροστά στην κάμερα, δηλαδή ένα κανάλι μέσα από το οποίο το δίκτυο αναζητά νέα πρόσωπα αντί να ζει μόνο από καθιερωμένα ονόματα. Παράλληλα δημοσιεύεται δημόσια δέσμευση κατά της εμπορίας ανθρώπων και υπάρχει διαδικασία αφαίρεσης περιεχομένου, ενώ η υποστήριξη χωρίζεται ανάμεσα σε γενικά ερωτήματα και σε ζητήματα χρέωσης. Υπάρχει ακόμη πρόγραμμα συνεργατών, δομή που απευθύνεται σε όσους προωθούν το περιεχόμενο του δικτύου.
Η λογική ενός παραγωγού που γυρίζει το δικό του υλικό διαφέρει από εκείνη των σελίδων που συγκεντρώνουν ξένα βίντεο: εδώ το ύφος είναι απόφαση και όχι συνέπεια του τι κυκλοφορεί εκείνη τη στιγμή. Γι' αυτό το σύνολο δίνει την αίσθηση συνέχειας — ίδιες σειρές, σταθερή ροή, υλικό που ανακοινώνεται πριν βγει. Όταν το υλικό παράγεται εσωτερικά, οι γυναίκες που επιστρέφουν λειτουργούν σαν σταθερή σειρά και όχι σαν μεμονωμένη σκηνή που ξεχνιέται την επόμενη μέρα. Για έναν ενήλικο που βαριέται την τύχη της τυχαίας αναζήτησης, αυτή η συνέχεια είναι το πραγματικό προϊόν, και εξηγεί γιατί ένα τέτοιο σχήμα δεν στηρίζεται σε ένα μόνο θέμα ή σε μία μόνο πρωταγωνίστρια.
Αυτό που μένει ασαφές είναι το ακριβές οικονομικό σχήμα. Η πρόσβαση περνά από λογαριασμό μέλους, με ξεχωριστή υποστήριξη για χρεώσεις, αλλά τιμές, διάρκειες και μέθοδοι πληρωμής δεν επιβεβαιώθηκαν· όποιος σκοπεύει να δεσμευτεί καλά κάνει να τα ελέγξει πρώτα.
Το πιο τίμιο ξεκίνημα είναι οι τελευταίες κυκλοφορίες: δείχνουν το σημερινό επίπεδο και τον ρυθμό του δικτύου. Από εκεί, το ερασιτεχνικό κομμάτι αποκαλύπτει την άλλη πλευρά του — πιο ανθρώπινη, λιγότερο στημένη — και οι κορυφαίες σκηνές κλείνουν την εικόνα με ό,τι έχει ήδη περάσει τη δοκιμασία του κοινού. Αν το ζητούμενο είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο, οι κατηγορίες στενεύουν αμέσως το πεδίο.